maandag 29 oktober 2012

Moedermoeras


mijn mond grijpt naar halfgevormde woorden,
zuigende gedachten
ploegen door mijn lichaam,
stranden op een kluwen
van handen en voeten
ik ben een olievogel,
glijdend over banken en bedden,
een woekering van huidmondjes
ontwaakt
brandend licht maakt zwarte voren
op een huid
de bloem opent zich en opent zich en opent -
ingeklonken geluid
waart door holle zalen,
ontdaan van hechting, kaarslicht zweeft in de lucht
mijn vermoeide rug, gestrekt als een kleed
er vallen gaten in,
als gapende zuchten, een gekromd omklemmen van doelloze verlangens
mijn oogmonden geeuwen als pasgeboren vogels
Ik zink weg
in een baarmoeder van tijd.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten