dinsdag 1 november 2016

Slangen van heling

Hier is een ouroubouros van sleur en weer uitkomen op het gevoel in mijn binnenste en daar weer over schrijven en weer uitkomen op een gevoel in mijn binnenste en daar weer over schrijven. Die ouroubouros is nu vrijgelaten zodat die zich kan vernieuwen. Mijn lichaam bepaalt nu - de supermind die ik van de aarde heb gekregen in deze dimensie, wat precies de reden is dat het leven op aarde zo graag gekozen wordt - waar ik me mee bezig houd. 

Ik heb dat vanmorgen in bed gedaan. Al mijn chakra’s waren al wakker, behalve het tweede. Dat is de supermind van mijn lichaam. Op het moment dat die zich eindelijk als een kat uitrekte, deed mijn lichaam dat ook, en begon ik met mijn ochtendrituelen. Maar deze keer geleid door mijn lichaam. Mijn ochtendyoga was intenser en zette nu echt zoden aan de dijk. Mijn lichaam kon de poses veel beter nu, en ik hoefde me geen zorgen meer te maken of ik het wel goed deed. Mijn lichaam begrijpt de functie van elk van de poses - of asana’s, maar ik heb heel weinig verstand van yoga, ik doe de ochtendgroet precies één keer ;) En ik vroeg mijn lichaam: waarom ben je zo bezig om al het vuil er steeds uit te werken (eczeem)? Het antwoord was: omdat jij het er steeds in laat, door de meningen van mensen binnen te laten en helemaal te absorberen terwijl je eigenlijk weerstand voelt, en door je eigen mening omver te laten halen hierdoor, en zo sta je in contact met de ander: door die helemaal binnen te laten, zonder de grenzen meteen al te voelen van waar de ander staat en waar jij staat, en die pas na de vermenging vast te stellen, moet ik de vervuiling die zo is ontstaan er steeds weer uit werken. 

Dus ik kan me gewoon afsluiten voor de meningen van mensen. Ik kan ze gewoon buitensluiten. Ik voelde mijn darmwanden zich sluiten, zodat ze hun optimale functie kunnen vervullen. Ik voelde hoe probiotica staat voor het naar binnen halen van vriendjes die mij helpen met mijn processen. Net als echte vrienden. Die hoef ik niet helemaal in mijn systeem met alles te laten vermengen, maar die voegen iets toe aan de processen die ik zelf al aanga. 

Ik heb eczeem vanaf dat ik 1,5 jaar oud was. Eczeem is mijn gids in dit leven, mijn wake-up call, mijn herijktpunt, mijn fysiek tastbare en eindeloze ui van heling. Eczeem gaat over grenzen (onder andere, want het gaat ook over boosheid er laten zijn en transformeren tot kracht en het gaat over kwetsbaarheid, schaamte en jezelf laten zien). En die grenzen heb ik nu weer een stukje verder herijkt. Niet als een oeroubouros die zichzelf in de staart bijt en steeds in dezelfde sleur, steeds in dezelfde cirkeltjes ronddraait, maar door in te tunen op het NU, en daarin mijn lichaam te volgen, zodat die slang weg kan glibberen. Want die sleur is een gewoonte, die ik heb aangeleerd op school: steeds maar met iets bezig zijn in de hoop op een beloning ergens in de toekomst. Die beloning komt nooit, want die is alleen te vinden in het nu. Op het moment dat ik uit de sleur ga (sleur is een lage frequentie van mijn kanaal van ritme) kan ik mijn ritme afstemmen op de behoeften van mijn lichaam. En dat is kristalhelder in zijn behoeften en communicatie. Ik type dit dan ook vanuit mijn onderste twee chakra’s. Ik voel hoe ik mijn poreusheid volledig kan afsluiten in die chakra’s, en toch nog volledig open sta in mijn aura voor wat er op mijn pad mag komen aan mensen en gebeurtenissen. 

Mijn vrije wil ligt erin dat ik kan kiezen op welk niveau ik nu mijn aandacht richt. Op hogere dimensies, op mijn zesde of zevende chakra, op het schrijven en spreken van wat er in mij leeft, op de verbinding met andere mensen en hoe ik hier mijn liefde in kan brengen, op mijn eigen macht en machteloosheid, op mijn lichaamsgevoel en op mijn reden van bestaan, mijn limitatie in mijn fysieke vorm, het kanaal dat ik zo ben voor de wijsheid van de aarde, dat in mijn 1e chakra zit. Op mijn droomwerkelijkheid, die mijn huidige frequentie symboliseert, op mijn zintuigelijke werkelijkheid, die mijn verbinding is met alles wat leeft, op mijn hogere zelf, dat puur licht is, op mijn gidsen, die intiem betrokken zijn in mijn proces van heling. Alles is een schakering waarin ik de focus kan kiezen met mijn vrije wil, geleid door wat ik daarin aantref, als een getuige. 

Ik heb de intentie om te leven volgens inspiratie, volgens wat er opkomt in het moment. Dit is hoe ik dat doe. Gisteravond had ik de intentie om meer mijn lichaam te bewegen, in dans of yoga of biodanza, wat er ook maar op mijn pad komt. Ik ga niet googlen, ik ga niet op zoek. Vanmorgen voelde ik hoe mijn lichaam zelf al weet welke bewegingen het wil maken. Het had naast die yoga nog een andere boodschap, namelijk dat ik het stukje verbinding dat ik zoek met mijn vriendje kan maken door te dansen op zijn muziek.

Ik mag mezelf herijken. Ik mag het verhaal van mijn leven herschrijven zoals ik het wil, wanneer ik het wil. Het is plooibaar. En door mijn leven te herijken, kan ik ook weer verder met mijn fictieve verhaal, dat zich als een slang om mij heen slingert in dit leven, verweven met mij als mijn levensdoel en mij gidsend naar de volgende stappen in mijn leven, en andersom.  

Samenvattend: alles in je leven heeft een functie, en door bewustzijn gaat die functie naar zijn hoogste trilling. 

Ik mag in dit leven mensen hun macht teruggeven om hun eigen heling in werk te stellen, door hun de 'staf van Asclepius' te geven. In een vorig leven werd dat vergolden en daarom heb ik nu zo'n sterk verlangen om alles wat ik weet over heling te delen. Bij deze. Eindelijk die blokkade in mijn hart opgelost, zodat ik asjeblieft kan zeggen! 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen